چرا دهه شصتی‌ها معروف شدند به نسل سوخته؟

نوستالژی

دختران و پسران دهه ۶۰ ویژگیای خاصی دارن، که اونا رو بیشتر از دهه های دیگه معروف کرده.

جوانان امروز و کودکان دیروز ،دهه شصتیایی که به قول خودشون نسل سوخته جامعه ایرونی به حساب میان و از همه چیز و همه کس ناراضی و شاکی هستن اما به چه دلیل ؟ نارضایتی اونا درسته؟

در عصری که امروز در اون قرار داریم اگه توجه جدی به معظلات نسل جوون و ایجاد فضای مناسب و پر امید به این افراد نشه به طور قطع شکافایی در جامعه به وجود میاد.

در سالای گذشته خیلی از جوامع میل بسیاری به سرمایه گذاری واسه این قشر دارن اما بدیش اینه توجه بِه این موضوع در جامعه ما کمرنگ بوده و یا به اون توجه نمی شه و یا بهتره بگیم به بعضی از اونا چون که با گفت و گویی ساده با اونا میفهمید که جوانان خود رو به دو گروه دهه شصتیا و هفتادیا تقسیم کردن.

گرانی،نبود داشتن شغل مناسب،سختگیریای سرسختانه والدین واسه ازدواج،نداشتن شرایط واسه جفت و جور مسکّن از جمله مواردی هستن که این جوانان به اون معترض بوده و به گفته خودشون درس و ادامه تحصیل تنها سرگرمی و امید به زندگی اونا شده.

کودکان دهه شصتی معروف به نسل سوخته ، نسلی که الان به جوونایی تبدیل شدن که به قول خودشون خیلی از لذتای دنیوی نصیبشون نشده و حالا دهه هفتادیا به جبران کمبودهایی که اونا داشتن با تموم وجود إمکاناتی که واسه این نسل هست تلافی همه سختیایی که دهه شصتیا متحمل شدن رو به جا میارن.

دهه شصتی های همیشه معترض و دهه هفتادی های همه جا حاظر

امیر ، لیلا، سیاوش،علیرضا و سیمینای بسیاری هستن که وقتی پای درد و دلشون می شینیم این جوری زبون می گشایند حدود ٢٠ یا ٣٠ سال گذشته کودکانی چشم به جهان باز کردن که اطلاعات خیلی از جنگ و خونریزی و درگیری نداشتن اما در سنین بسیار پایین و أوج نوجوونی که باید به تفریح و سرگرمی مشغول می شدن ، خود رو البته با میل و اشتیاق در لباس رزم و در جبهه های جنگ پیدا کردن،نوجوانان ١٣ -١۴ ساله ای که یه شبه بزرگ شدن و به بزرگ مردان غیور و مثال زدنی تبدیل شدن ، رشد کودکانی از جنس موشک و خمپاره.

روزگاری که درگیر جنگ تحمیلی بودیم و دلبستگی به جز چند عروسک و فرار به انباری که واسه فرار از موشک صدام به اون پناه می بردیم و در اون مدت شنوای قصهای زیبای مادربزرگ بودیم نداشتیم.

انباریایی که اون زمان از اونا با نام پناهگاه یاد می شد، هنوزم صدای وحشتناک اون آژیرا در گوشم هست،آژیری که حتی فرصت نداشتیم خودمون فرار کنیم، یهویی خود رو در آغوش پدر مشاهده می کردیم که در حال دویدن بود.

علی رضا : من از همون دهه شصتیایی هستم که عقیده دارم ما نه زندگی بی نگرانی و آروم دهه ۴۰ و ۵۰ ییا رو داشتیم و نه از زندگی راحت طلبانه و پر از تکنولوژی دهه ۷۰ و ۸۰ ییا بهره ای بردیم چون که زندگی الان دهه هفتادیا به قطع یقین قابل قیاس با زندگی ما نیس.

اما واسه اینکه به قول معروف یه تنه به قاضی نرفته باشیم با گروهی از دهه هفتادیا هم به گپ و گفت نشسته و سخنان اونا رو هم مورد توجه قرار دادیم.

گروهی از دانشجویان دانشکده سوره که متولد سالهای ٧۴ و ٧۵ بودن دل پری از مظلوم نمایی دهه شصتیا داشتن: شاید شرایط زندگی ما راحت تر از دهه شصتیا بود اما زرنگی،اعتماد به نفس بالا و پر جنب و جوش تر بودن ما رو نمیشه ندیده گرفت چون که بعضی از دهه شصتیای به قول خودشون همیشه مظلوم در کنج خونه نشسته و همیشه منتظر پیشرفت و شرایط مطلوب هستن و هیچ وقت این موضوع رو که ما تلاش بیشتری نسبت به اونا داریم رو قبول نکرده و نمی کنن.

رسوبات مشکلاتی که واسه همه جوانان در کشور هست

ازدواج و ادامه تحصیل دو موضوع بسیار مهمی که در زندگی هر شخصی تاثیر خیلی عجیبی داره، که در این مورد ازدواج دهه شصتیا هم به یه داستان تعریف کردنی و انگار نقل محافل بدل شده، ماجرایی که خود این جوانان هم قبول  و دلائل بسیاری واسه نبود میل  به ازدواج خود تو سرشونه ، دلایلی که به قول خودشون مهمه و عین صبوری و تواضع  میدون رو خالی کرده و جا رو واسه  دهه هفتادیای همیشه در صحنه باز کرده و مجردی رو واسه ادامه زندگی خود برگزیده ان.

با در نظر گرفتن اینکه دهه شصتیا دلایل خود رو در نبود میل به ازدواج گفتن در گفت و گویی با غفار تبریزی روان شناس فهمیدیم که دلایل این افراد واسه شونِه خالی کردن از ازدواج خیلی غلطه.

غفار تبریزی میگه: بالارفتن سطح انتظارات دهه شصتیا مهم ترین عامل واسه نبود میل و تمایل اونا واسه ازدواجه و این در حالیه که دهه هفتادیا با در نظر گرفتن انتظارات محدود تری از شریک و همسر آینده خود دارن ،زودتر ازدواج کرده و واسه همینه که جوونایی با سن بیشتر از سی سالگی کمتر میل به ازدواج و  تشکیل ازدواج دارن.

اما از مسأله ازدواج که صرف نظر کنیم به مسأله دیگری به نام تحصیل می رسیم که انگار میل به درس خوندن و ادامه تحصیلات در جوانان دهه شصتی بیشتر از جوانان دیگه س چون که با بررسی آمار میفهمیم که تعداد افراد دانشگاه رفتهاز سال ٨٠ تا ٩٠ از یه میلیون و دویست هزار نَفَر به نهصد و بیست هزار نَفَر کاهش پیدا کرده و این یعنی ادامه تحصیل واسه دهه شصتیا اهمییت بیشتری داشته که با امید به اینکه این روند ادامه پیدا نکنه.

در صحبت با این دو گروه آدمایی که از دو نسل جور واجور بودن خوب میفهمیم که اونا با در نظر گرفتن همه اختلاف نظرایی که دارن تو یه خصوص مبنی بر اینکه دهه هشتادیا کودکانی عجیب با طرز فکری عجیب تر هستن اتفاق نظر داشتن و فکر می کنند که کودکانی با زندگی در اینجور شرایطی  و تربیتی بیشتر لوس چه آینده ای در پیش دارن؟

ایجاد رفاه و آسایش واسه دهه شصتیا،هفتادیا و هشتادیا شک نداشته باشین واسه مسولان یه جوره که با امید به اینکه در این مورد تلاش بیشتری انجام بشه تا مشکلات  در زندگی اونا رسوب نکنه.

چیجوری سلامت روحی خود رو افزایش بدیم؟

خواص عشق واسه بدن

باشگاه خبرنگاران

Related articles

چرا نمی توانیم رژیم بگیریم

محققان گامی دیگه به درک این مطلب نزدیک تر شده ان که به چه دلیل افراد نمی تونن رژیم غذایی خود رو نگه دارن.       محققان کالج پزشکی آلبرت انیشتن مطالعه ای رو در مجله سل متابولیزم انتشار دادن که این نظر رو مطرح می کنه که در واقع وقتی که شما رژیم […]

Learn More

چرا خرید از یک فروشگاه آنلاین به سود شماست؟

با تغییر فصل و شرایط آب و هوایی خیلی از جنسا با برندای متفاوت به حراج گذاشته می شن. خیلی از ما این فرصت رو غنیمت شمرده و مبادرت به خرید جنسای لازم یا علاقه خود میکنیم. خرید از فروشگاه اینترنتی دارای امتیازات خاصیه و این امکان رو به ما می ده که هنگام خرید […]

Learn More

چرا زن و شوهر به هم خیانت میکنند؟

شاید در نگاه اول خیانت یه اشتباه خیلی بزرگ بدون دلیل خاصی به نظر برسه اما وقتی با دقت به مشکل نگاه کنین متوجه مسائلی میشین که به خیانت منتهی شده. به گزارش آلامتو و به نقل از سپیده دانایی؛ یکی از ویژگی های ازدواج، تعهد و تعهد هر کدوم از همسران نسبت به همدیگه […]

Learn More

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *