دانلود پایان نامه

موضع عمل: ضروری است هماهنگ کننده چک لیست، علامت گذاری موضع جراحی قبل از عمل توسط جراح را تأئید نماید(95).
ضروری است هماهنگ کننده چک لیست، پس از اتصال پالس اکسی متری به بیمار و بررسی صحت عملکرد آن قبل از القاء بیهوشی، نسبت به تکمیل بخش ذیربط در بخش ذیربط اقدام نماید. ایده آل است که نشانگر پالس اکسی متری روبروی تیم جراحی قرار گیرد. از آنجا که وجود و صحت عملکرد پالس اکسی متری جهت ایمنی بیمار تحت عمل جراحی از الزامات می باشد، لذا در صورت فقدان این دستگاه مسئولیت

تصمیم گیری در خصوص تعویق عمل جراحی و یا ضرورت انجام آن با جراح و متخصص بیهوشی حاضر در اتاق عمل می باشد.
تأئید ایمنی و صحت کارکرد وسایل و تجهیزات ضروری جهت بیهوشی بیمار: در این مرحله ضمن پرسش از متخصص بیهوشی حاضر در اتاق عمل، ایمنی و صحت عملکرد وسایل و تجهیزات لازم جهت بیهوشی بیمار، با اعمال گام های ABCDE به شرح ذیل تأئید می شود: بررسی تجهیزات راه هوایی41 به لحاظ صحت عملکرد، اداره راه هوایی شامل42 (اکسیژن و هوشبرهای استنشاقی)، ساکشن43، داروها و وسایل44، داروهای اورژانس45. بررسی بیمار به لحاظ سابقه داشتن حساسیت: بایستی پس از پرسش از پزشک متخصص بیهوشی در خصوص آگاهی متخصص بیهوشی از احتمال بروز واکنش آلرژیک در بیمار و نوع آن نسبت به تکمیل بخش مربوطه در چک لیست اقدام گردد(9).
بررسی بیمار به لحاظ راه هوایی مشکل: با توجه به اینکه مرگ بیمار ناشی از عدم ایجاد راه هوایی مطمئن در حین بیهوشی هنوز هم از شایع ترین علل قابل پیشگیری می باشد، الزامی است فرد هماهنگ کننده چک لیست، بصورت کلامی تأیید نماید که تیم بیهوشی راه هوایی بیمار را بصورت عینی به لحاظ وجود راه هوایی مشکل بررسی نموده اند و با استفاده از معیارهایی نظیر،Bellhouse- Dore score Distance وThyromental وMallampati score آنرا درجه بندی نموده اند. در صورتی که ارزیابی تیم بیهوشی مؤید خطر وجود راه هوایی مشکل در بیمار می باشد تیم بیهوشی نسبت به انتخاب روش بیهوشی مناسب و دسترسی به تجهیزات ضروری اقدام می نمایند.

خطر از دست رفتن بیش از500 ml خون در بیماران بالغ و یا 7ml/kg خون در کودکان: در صورتی که با تأیید متخصص جراحی خطر از دست رفتن حجم خون بیش از500 ml در بیماران بالغ تحت جراحی و یا به میزانml/kg 7 در کودکان وجود دارد به منظور کاهش خطر وقوع شوک هیپوولمیک و عوارض
ناشی از آن در بیمار وجود دارد، توصیه می شود قبل از انجام برش جراحی برای بیمار حداقل دو راه بزرگ وریدی باز شود و یا کاتتر وریدی مرکزی جهت بیمار در نظرگرفته شود. همچنین ضروری است تیم جراحی وجود رزرو خون و یا مایعات وریدی مناسب را برای احیاء بیمار تأیید نماید(96). در صورتی که بیمار بیهوش و یا نوزاد است و یا قادر به بیان کلامی نام و نام خانوادگی خود نمی باشد، پرستار موظف است قبل از انتقال خون اطلاعات مندرج بر روی باند شناسایی بیمار را با مشخصات پرونده بیمار مطابقت دهد. به منظور انتقال در بیماران بیهوش و نوزادان داشتن باند شناسایی مچ بند شناسائی برای بیماران ضروری می باشد. ضروری است حداقل موارد ذیل با پرونده بیمار مورد بررسی قرار گیرند: نام و نام خانوادگی بیمار بصورت کامل، نام پدر بیمار، تاریخ تولد، شماره پرونده بیمار، تطابق شماره و گروه خونی مندرج بر روی بر چسب واحد خون با مشخصات کیسه حاوی خون، گروه خونی و Rh نوشته شده بر روی بر چسب کیسه خون، نوع فرآورده خونی و تاریخ انقضای موجود روی بر چسب واحد خون، بررسی کیسه خون و یا فرآورده خونی را به لحاظ علایم هر گونه آسیب و صدمه، تغییر رنگ، همولیز و یا نشت و یا لخته(96).
وجود ریفلاکس فعال علامت دار در بیمار، خطر آسپیراسیون را مطرح می نماید، انتخاب روش بیهوشی مناسب از جمله استفاده از تکنیک های القاء سریع بیهوشی و یا الزام به حضور یک نفر کمکی از تیم بیهوشی جهت اعمال فشار بر روی کریکوئید در حین القاء بیهوشی می تواند خطر آسپیراسیون را در بیمار کاهش دهد(9).
در مرحله زمان انتظار: جهت تکمیل این قسمت از چک لیست، حضور پرستار و متخصص بیهوشی و جراح ضروری است. درصورت لزوم اعضای تیم جراحی خود را با نام و سمت به سایر اعضاء تیم معرفی می نمایند.

در این مرحله انتظار می رود که دقیقا” قبل از انجام برش جراحی توسط جراح، کلیه اعضاء تیم جراحی حاضر در اتاق عمل نسبت به تأئید عمل صحیح جراحی بر روی بیمار صحیح و در موضع صحیح بیمار اقدام نمایند در این مرحله ضروری است که متخصص جراحی مواردی را که بیمار را در معرض خونریزی سریع، آسیب، صدمه و یا معلولیت های عمده قرارمی دهد و یا مراحلی که در طی آن نیاز به تجهیزات خاص، ایمپلنت و یا آمادگی های خاصی است را به منظور انجام تمهیدات و اقدامات ویژه درمانی به سایر اعضاء تیم جراحی، شرح دهد. ضروری است پرستار اسکراب با توجه به شاخص های استریلیتی، استریلیزاسیون ابزار جراحی را تأئید نماید. هرگونه ابهام در خصوص استریلیتی لوازم جراحی قبل از انجام برش جراحی ضروری است به سایر اعضاء تیم جراحی گزارش شود .با توجه به شواهد علمی و توافق همه جانبه در خصوص تأثیر افزایش سطح سرمی، بافتی آنتی بیوتیک در کاهش عفونت زخم جراحی به منظور کاهش احتمال بروز عفونت زخم، در این چک لیست بر تزریق آنتی بیوتیک پروفیلاکتیک طی60 دقیقه قبل از عمل جراحی تأکید می شود، لذا انتظار می رود که تأئید سؤال ذیربط پس از پرسش از فرد مسئول انجام پذیرد .تأکید می شود در صورتی که از تزریق آنتی بیوتیک بیش از60 دقیقه می
گذرد در خصوص تزریق مجدد آنتی بیوتیک پروفیلاکتیک اقدام شود. با توجه به اهمیت نمایش تصویر برداری ها ضروری در هدایت و انجام برنامه درمان بیمار، ضروری است نمایش تصویر برداری صحیح بر روی نگاتوسکوپ در اتاق عمل تأئید شود(9).
در مرحله خروج بیمار: در این فاز اعضاء تیم جراحی ضمن ثبت و تأئید اقدامات ذیل نسبت به انتقال بیمار به ریکاوری مبادرت می نمایند: تأئید اقدام جراحی انجام شده بر روی بیمار بصورت کاملاً دقیق، شمارش لوازم جراحی، گاز و سرسوزن های مورد استفاده در حین جراحی)در صورت وجود هرگونه ابهامی درصحت شمارش ابزار و غیره بکار رفته حین جراحی، ضروری است تمهیدات کنترلی از جمله رادیوگرافی کنترل

انجام شود). برچسب گذاری صحیح نمونه اخذ شده حین جراحی توسط پرستار سیرکولار و در نهایت گزارش کتبی هرگونه خرابی در دستگاه ها و تجهیزات مورد استفاده در اتاق عمل به مسئولین ذیربط(9).
مرور متون
1- عبدی و همکاران درپژوهشی با هدف بررسی وضعیت فرهنگ ایمنی بیمار در سه بیمارستان آموزشی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی تهران در یک مقطع زمانی داده های مورد نیاز را با استفاده از توزیع پرسشنامه سنجش فرهنگ ایمنی بیمار در بیمارستان46 در میان کارکنان این سه مرکز گردآوری کردند (311=n). این ابزار ده بعد فرهنگ ایمنی و چهار بعد پیآمدهای وجود فرهنگ ایمنی در سازمان را مورد سنجش قرار می دهد. یافته های پژوهش نشان داد که امتیاز فرهنگ ایمنی بیمار در هر ده بعد فرهنگ ایمنی و دو بعد پیامدهای وجود فرهنگ ایمنی در حد پایین ـ متوسط است. در این میان، ابعاد واکنش غیرتنبیهی به خطاها (8/17درصد) و کار تیمی بین واحدهای بیمارستان (2/18درصد) کمترین امتیاز و بعد کار تیمی در داخل بخش / واحد (2/47درصد) بیشترین امتیاز را به دست آوردند. در خصوص سومین بعد پیآمدهای وجود فرهنگ ایمنی یعنی رتبه بیمارستان در زمینه ایمنی بیمار، بیمارستان های الف و ب، وضعیت قابل قبول و بیمارستان ج، وضعیت ضعیف داشتند. در نهایت در چهارمین بعد پیآمدهای فرهنگ ایمنی، تعداد خطاها و حوادث گزارش شده، به طور کلی، طی 12 ماه گذشته در بیمارستان الف بطور متوسط 2-1 مورد خطا و حادثه گزارش شده است، در صورتی که در بیمارستان های ب و ج هیچ موردی از خطا و حادثه گزارش نشده است. یافته های این پژوهش نشان می دهد که ابعاد مختلف فرهنگ ایمنی در این بیمارستان ها نیاز به بهبود داشته و بر این اساس در این مطالعه، پیشنهاداتی در زمینه نحوه ارتقای فرهنگ ایمنی در مراکز درمانی به مدیران و مسئولان مربوطه ارایه گردیده است(66).

مطلب مرتبط :   اشتغال زنان، خانواده در اسلام، نهاد خانواده، حضانت فرزندان

2- جانقربانی و همکارانش در سال 1390 تحقیق و مطالعهای به روش توصیفی- مقطعی در زمینه” ارزیابی وضعیت ایمنی اتاق های عمل بیمارستان شهید بهشتی تهران بر اساس استانداردهای بیمارستان دوستدار ایمنی” انجام دادند که روش بررسی بشرح ذیل می باشد: اطلاعات مربوط به پژوهش از طریق تکمیل پرسشنامه استاندارد بیمارستان دوستدار ایمنی بیمار سازمان جهانی بهداشت به روش سرشماری توسط 20 نفر از مدیران ارشد، میانی، عملیاتی و پرسنل اتاق عمل جمع آوری گردید. به منظور ارزیابی سطح ایمنی بیمار، میانگین امتیاز 5/0-0 نشاندهنده سطح عملکردی ضعیف، 7/0-5/0 سطح متوسط و 1-7/0 سطح خوب است. در نهایت اطلاعات گردآوری شده با استفاده از نرم افزار SPSS در سطح آمار توصیفی و استنباطی مورد تحلیل قرار گرفت که نتایج نشان داد: میانگین امتیاز محور حاکمیت و رهبری 35/0±7/0، جلب مشارکت و تعامل با بیمار و جامعه 37/0±56/0، خدمات بالینی ایمن و مبتنی بر شواهد 35/0±73/0، محیط ایمن 37/0±78/0 بوده و به ترتیب نشاندهنده وضعیت خوب، متوسط، خوب، خوب میباشد. میانگین امتیاز وضعیت کلی ایمنی 36/0±71/0 بوده و عملکرد خوب مدیران و پرسنل اتاق های عمل را نشان میدهد. محققین پیشنهاد نمودند به منظور دستیابی به سطح خوب در کلیه محورهای ایمنی، لازم است هدف گذاری ها در سطح برنامه ریزی استراتژیک بیمارستان انجام شود(68).
3- عینی و همکارانش مطالعه و تحقیقی با عنوان”بررسی وضعیت فرهنگ ایمنی بیمار در بیمارستانهای آموزشی تابعه دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی” در سال 1390 انجام دادند. در این مطالعه مقطعی در یک بازه زمانی4 ماهه از میان 9 بیمارستان آموزشی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی به شکل هدفمند و با توجه به بزرگی و پراکندگی جغرافیایی بیمارستان، دو بیمارستان بزرگ بیش از 300 تخت و دو بیمارستان کوچک کمتر از 300 تخت از مناطق شرق، شمال غرب تهران انتخاب شد. جامعه پژوهش این مطالعه کلیه داروسازان، دستیاران پزشکی، پرستاران، تکنسینهای اتاق عمل، کارشناسان تغذیه، رادیولوژی و آزمایشگاه بودند. ابزار گردآوری دادهها در این مطالعه پرسشنامه معتبر و پایایی ترجمه

شده، (88/0r=) دانشگاه تگزاس آمریکا بود که از طریق هشت حیطه وضعیت فرهنگ ایمنی بیمار را در بیمارستانها مورد سنجش قرارمیداد. 58% از افراد شرکت کننده در مطالعه، پرستاران بودند و بیشتر از دو سال سابقه کار در بیمارستان داشتند. سطح فرهنگ ایمنی بیمار در بیمارستانهای مختلف متوسط بود و بین بیمارستانها تفاوت آماری معنیداری دیده نشد. بیمارستانها از نظر حیطه اقدامات و انتظارات مدیریت در راستای بهبود ایمنی بیمار و حیطه مسائل مربوط به کارکنان اختلاف معنیداری با هم داشتند(.(p<0.009 پست سازمانی افراد تفاوت معنیداری در نمره کلی فرهنگ ایمنی و پنج حیطه از حیطههای فرهنگ ایمنی در بین بیمارستانها ایجاد نمودp<0.05)). قویترین بعد فرهنگ ایمنی ب یمار در بیمارستانهای مورد مطالعه، حیطه کار تیمی با 74% پاسخ مثبت بود.
4- عبدالله زاده و همکاران(1391)، پژوهشی تحت عنوان ” بررسی وضعیت فرهنگ ایمنی بیمار از دیدگاه پرستاران” در 4 بیمارستان آموزشی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی ارومیه انجام دادند، نمونه های شرکت کننده در این پژوهش940 نفر از پرستاران بیمارستان های آموزشی بودند. در این پژوهش از پرسشنامه منتشر شده توسط آژانس تحقیقات و کیفیت بهداشت و درمان آمریکا برای سنجش 12 بعد تشکیل دهنده فرهنگ ایمنی بیمار، استفاده شده است. یافته های بدست آمده از این پژوهش حاکی از آن است که فرهنگ ایمنی بیمار در بیمارستان در ابعاد ” انتظارات و عملکرد سرپرست بخش ها”،” کار تیمی درون واحدها”، ” آموزش سازمانی بهبود مستمر در زمینه ایمنی بیمار” دارای وضعیت مناسب و ” درک کلی پرسنل نسبت به ایمنی”، ” نحوه انتقال بیمار و تعویض شیفت ها” و ” باز خورد و ارتباطات در مورد خطاهای صورت گرفته” دارای وضعیت متوسط و در سایر ابعاد دارای وضعیت ضعیف می باشد. همچنین بین درک پرستاران از فرهنگ ایمنی بیمار با وضعیت تاًهل، ساعات کارکرد ماهانه و نوع بیمارستان، ارتباط معنی داری وجود داشت. لذا پژوهشگران نیاز به ارتقاء ابعاد فرهنگ ایمنی بیمار در بیمارستان های مورد بررسی را به عنوان یک ضرورت انکار ناپذیر مطرح می نمایند.

5- عبادی فرد آذر و همکاران در سال 1390 پژوهشی تحت عنوان” مطالعه فرهنگ ایمنی بیمار در مراکز آموزشی- درمانی منتخب دانشگاه علوم پزشکی تهران” با هدف مطالعه فرهنگ ایمنی بیمار در مراکز آموزشی- درمانی دانشگاه علوم پزشکی تهران انجام دادند. در این مطالعه، نمونه پژوهش شامل 145 پرسنل درمانی و پاراکلینیکی مراکز مذکور بود و داده ها توسط نسخه فارسی پرسشنامه پیمایش بیمارستانی فرهنگ ایمنی بیمار جمع آوری شد. یافته های بدست آمده از این پژوهش حاکی از آن است که بین ابعاد ” فرهنگ ایمنی بیمار”،” کار تیمی درون واحد های بیمارستان بیشترین مقدار امتیاز( 67%) و بعد” پاسخ غیر تنبیهی به خطاها” پائین ترین مقدار امتیاز(51%) را در میان ابعاد مختلف بخود اختصاص دادند. محققین پیشنهاد نمودند ارتقای فرهنگ ایمنی بیمار برای مدیران بیمارستان های مورد مطالعه باید بعنوان یک ضرورت تلقی گردد و همچنین در این بیمارستان ها بایستی فرهنگ گزارش دهی خطاها بدون ترس از تنبیه و سرزنش ایجاد شده نهادینه گردد(فصلنامه بیمارستان، سال11، شماره 2، تابستان1391).
6- بقائی و همکاران در سال 1390 پژوهشی تحت عنوان ” بررسی وضعیت فرهنگ ایمنی بیمار در کارکنان مراکز آموزشی و درمانی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی ارومیه” با هدف ارزیابی میزان فرهنگ حمایت کننده ایمنی بیمار در بیمارستان های ارومیه انجام دادند. در این تحقیق که توسط پرسشنامه آژانس کیفیت و تحقیقات بهداشتی آمریکا انجام گرفت و داده ها بصورت تصادفی سهمیه ای از 361 نفر از کارکنان چهار بیمارستان ارومیه شامل: پرستاران، پزشکان، شاغلین آزمایشگاه، شاغلین در رادیولوژی، مسئولین و سوپروایزرین جمع آوری شد و یافته های بدست آمده از این پژوهش حاکی از آن است که نمره فرهنگ ایمنی 23% مربوط به نمره عالی و خیلی خوب بود و 5/51% مربوط به قابل قبول، 2/20% نمره
مربوط به ضعیف و 3/5% نمره مربوط به مردودی بود. و نیز بیش از60% کارکنان نمی توانند آزادانه و بطور راحت تصمیمات و اقدامات مسئولین بیمارستان را مورد سوال قرار دهند. نقاط قوت عبارت بودند از “کار تیمی درون واحدها” تحویل و تحول بیماران در بیمارستان” و نقاطی که شدیدا” نیاز به ارتقاء دارند عبارت بودند از” پاسخ غیرتنبیهی به اشتباهات” ، ” فراوانی گزارش دهی حوادث”، ” تناسب تعداد

مطلب مرتبط :   پایان نامه با واژگان کلیدیرضایت از زندگی، روش نمونهگیری، رتبه بندی، سنجش رضایت

کادر درمانی با میزان حجم کاری”، ” ارتباطات باز”، ” حمایت مدیریت از ایمنی بیمار” و ” نحوه ارتباط با اشتباهات. محققین پیشنهاد نمودند به منظور ارتقاء و ایجاد فرهنگ ایمنی مطلوب در بیمارستان می بایست ترس از سرزنش شدن در قبال اشتباهات را حذف نموده و جوی سرشار از ارتباطات باز و یادگیری مستمر را در بیمارستان پیاده نمود(همایش کشوری ایمنی در نظام سلامت 1391).
7- همچنین در پژوهشی که در سال 1391 توسط آقاخانی و همکاران صورت گرفت ” دیدگاه پرستاران نسبت به عوامل موثر در رعایت نکات ایمنی در بخش های بستری بیمارستان های آموزشی ارومیه مورد بررسی قرار گرفت، در این پژوهش دیدگاه یکصد نفر از پرستاران بخش های بیمارستان های آموزشی شهر ارومیه با استفاده از پرسشنامه در سه بعد ” کار تیمی درون و بین بخشی”، ” انتظارات و عملکردهای مدیریتی” و “یادگیری سازمانی” مورد بررسی قرار گرفتند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه محقق ساخته استفاده شد. برای تعیین اعتبار علمی ابزار گردآوری داده ها از روائی محتوا و برای تعیین پایائی ابزار از روش آزمون مجدد استفاده شد. بررسی نتایج نشان داد در مبحث ” کار تیمی داخل و بین بخشی”، اکثریت(57%)کار تیمی را متوسط، 35% خوب و 8% ضعیف و در مبحث” انتظارات و عملکرهای مدیریتی”، اکثریت(55%)عملکرد مدیریتی را متوسط، 29% خوب و 16% ضعیف و سرانجام در مبحث” یادگیری سازمانی در ارتباط با رعایت ایمنی بیماران” اکثریت(70%) آن را متوسط، 13% ضعیف و 17% خوب ارزیابی کرده بودند. در بعد عملکرد مدیریتی 82% بیان کرده بودند که رفتار مدیران پرستاری نشانه اهمیت ایمنی بیمار برای آنان است. تنها 18% بیان نموده بودند که مدیران پرستاری انتظارات خود را از ایمنی بیمار به روشنی بیان می کنند. 68% بیان کرده بودند که در مورد عملک
رد خوب پرستار در زمینه ایمنی بیمار تشویقی صورت نمی گیرد تنها، 32% در این رابطه دیدگاه مثبتی داشتند. 66% بیان نموده بودند که مدیریت پرستاری به برطرف کردن مشکلات تکراری توجه دارد(همایش کشوری ایمنی در نظام سلامت 1391).

8- محبی فر و همکاران در سال 1392 پژوهشی با عنوان” تاثیر چک لیست ایمنی جراحی بر میزان مرگ و میر بیماران جراحی شده در مراکز آموزشی درمانی دانشگاه های علوم پزشکی ” انجام دادند. در این پژوهش
با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای، 1125 بیمار جراحی شده طی 3 ماه مورد بررسی قرار گرفتند. ابزار جمع آوری اطلاعات بر اساس مدل سازمان سلامت جهانی و برنامه ارزیابی نتایج و مراقبت های جراحی طراحی شده بود. نتایج نشان داد که هیچ تفاوت معنی داری مابین بیماران در دو مرحله(قبل و بعد از مداخله) این مطالعه وجود نداشت. نرخ تمامی عوارض از میزان 11% به میزان 91/3% بعد از مداخله چک لیست جراحی ایمن کاهش یافته است(001/0>P). در تمامی بیمارستان ها میزان مرگ و میراز 44/3% به 30/1% کاهش یافته است (003/0P). نرخ کلی عفونت محل جراحی و بازگشت ناخواسته به اتاق عمل نیز به صورت معنی داری کاهش یافت(001/0P) و (046/0P). محققین پیشنهاد می کنند که با بکار گیری چک لیست جراحی ایمن در تمام بیمارستان های تحت بررسی، میزان مرگ و میر و عوارض کاهش یافت ولی کاهش در یکی از بیمارستان ها بسیار چشم گیر بود بطوری که از 2/5% به 48/1% تنزل یافت(نشریه علمی پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی البرز، دوره 3، شماره 1، زمستان 1392).
9- برومند و همکاران در پژوهشی با عنوان ” بررسی میزان رعایت اخلاق حرفه ای در تکمیل چک لیست جراحی ایمن در مرکز آموزشی و درمانی شهید مطهری ارومیه” با هدف تعیین میزان رعایت اخلاق حرفه ای توسط پرستاران در تکمیل چک لیست جراحی ایمن در مرکز آموزشی و درمانی شهرستان ارومیه انجام دادند. پژوهشگران فرآیند تکمیل تعداد چهل عدد چک لیست جراحی ایمن بیماران را به صورت غیر تصادفی انتخاب و با استفاده از فهرست وارسی طراحی شده، مورد سنجش قرار دادند. فهرست وارسی شامل12 رفتار در خصوص عملکرد پرسنل پرستاری در فرآیند تکمیل چک لیست جراحی ایمن بود.
پژوهشگر یک نفر از پرسنل اتاق عمل بود که فهرست وارسی را تکمیل می کرد. یافته های پژوهش نشان داد که 53% نمونه ها کلا” بدون توجه به پرونده بالینی بیمار و یا مصاحبه با بیمار تکمیل شده بود. در بقیه

موارد، بیشترین بندهائی که با مطالعه پرونده بالینی و یا مصاحبه با بیمار تکمیل شده بود به ترتیب شاملوجود حساسیت شناخته شده(27%)، تائید رضایت به انجام عمل جراحی توسط بیمار(22%) و تائید محل عمل جراحی توسط بیمار(18%) بود. در نهایت یافته ها نشان داد که در بیشتر موارد پژوهش، اخلاق حرفه ای در تکمیل چک لیست جراحی ایمن رعایت نمی گردد و در نهایت پژوهشگران پیشنهاد کردند که مدیران و برنامه ریزان ضمن توجیه پرسنل در خصوص اهمیت تکمیل دقیق فرم های یاد شده در زمینه تدوین خط مشی های مورد نیاز، رعایت اخلاق پرستاری در عملکرد حرفه ای پرستاران برنامه ریزی لازم را بعمل آورند(همایش کشوری ایمنی در نظام سلامت 1391).
10- تبریزی و همکاران در سال 1382 مطالعه ای در زمینه بررسی علل سوختگی با کوتر در بخش های اتاق عمل به روش ممیزی بالینی با استفاده از FOCUS-PDCA در بیمارستان شهید مدنی تبریز انجام دادند. اطلاعات بوسیله پرسشنامههایی که روایی و پایایی آن مورد تایید قرار گرفته بود، جمعآوری گردید. از 336 بیمار مورد مطالعه در این تحقیق که تحت عمل جراحی قرار گرفته بودند، ده نفر دچار ضایعه سوختگی پوستی شده بودند که پس از بررسی، عوامل دخیل شناسایی و راهکارهای مداخلهای جهت حل مساله ارایه شد. بررسیهای اولیه نشان داد که میزان سوختگی با کوتر قبل از مداخله 3% بوده است و در بررسی علل، خیس بودن بیمار بدلیل تعریق و شستشوی وی حین عمل، پوزیشن نادرست بیمار، نشتی برق سایر دستگاهها، سالم نبودن صفحه زمین چاه ارت، سالم نبودن تشکهای آنتی استاتیک(ضد الکتریسیتیه ساکن)، استفاده طولانی مدت از دستگاه کوتر، از مهمترین علل سوختگی بود که بعد از رفع علل فوق میزان سوختگی به 1% تقلیل یافت (69).
11- در تحقیق و مطالعهای که توسط محمدی نسب و همکاران وی، در مرکز آموزشی و درمانی سینای تبریز با عنوان بررسی “میزان رعایت مندرجات چک لیست جراحی ایمن در اتاق عمل سوختگی” به روش گذشته نگر انجام شد. نحوه تکمیل چک لیست توسط کارکنان اتاق

Comments (0):

Write a comment: