هیجان­های چهره­ای جهانی:

شادی: شادی تنها حالت از هیجان مثبت است و می­تواند نتیجه­ای از تعداد زیادی حالات مختلف  باشد. در شادی چین و چروک دور چشم ایجاد می­شود. شادی به صورت رایج به عنوان یک لبخند          (کشیده شدن گوشه­های لب به عقب و بالا) بیان می­شود (اکمن و فرایسن، 1975). زیرگروه­های مختلفی از شادی شامل لذت بردن و خوشحالی کردن، غرور و سربلندی و یا عشق وجود دارد که هر یک به وسیله مقدار ناچیزی تفاوت در حرکت واحدهای عمل­کننده که در شادی دخیل هستند، بیان می­شوند (مورتیلارو، میهو، اسچریر[1]، 2011).

غم: غم در پاسخ به یک فقدان تجربه می­شود (کالات و شییوتا[2]، 2007). این هیجان، حالت هیجانی منفی است که اغلب بیشتر از حالات چهره­ای دیگر طول می­کشد و باقی می­ماند (اکمن و فرایسن، 1975). در هیجان غم ابروهای درونی بالا کشیده می­شود و ممکن است ابروها به هم کشیده شود. گوشه لب­ها به سمت پایین می­رود و چانه چروکیده می­شود (آدام و کلک[3]، 2005).

خشم: حالت خشم به دلیل انطباق خودکار، نسبت به حالات دیگر با سرعت خیلی بیشتری دریافت  می­شود. زمانی که ما هیجان خشم را در دیگران بازشناسی می­کنیم، مغز ما برای گرفتن تصمیم سریع برای واکنش نشان دادن، عمل می­کند (آمادو،یلدریم و ایلیچی، 2011). فرد خشمگین چشم­هایش را کاملا باز می­کند و ابروهایش را به سمت پایین و نزدیک به هم می­کشد (کروک[4] و همکاران، 2004).

تعجب: تعجب هیجانی است که به طور ناگهانی اتفاق می­افتد. این هیجان تنها در مواردی که چیزی غیره منتظره است، روی می­دهد (ریو[5]، 2009). تعجب، می­تواند به عنوان یک حالت منفی (مثلا ورود بی­اجازه یک فرد غریبه به منزل) و یا یک حالت مثبت (برنده شدن در یک قرعه­کشی) در نظر گرفته شود. در تعجب ابروها بالا برده می­شود، پیشانی چین و چروک پیدا می­کند و چشم­ها گشاد می­شود. تعجب در پایین چهره به وسیله باز کردن دهان و آرواره نشان داده می­شود (اکمن و فرایسن، 1975).

مطلب مرتبط :   تجربیات برتر سنجش و ارزشیابی | کاملترین نمونه های رایگان سالتحصیلی 97-98

ترس: حالت ترس، به وسیله­ی تهدید بالقوه از آسیب جسمی و روانی به راه می­افتد (گریلون و چارنی[6]، 2011). ترس در نیمه بالایی چهره، به وسیله گشاد شدن چشم­ها و انقباض گوشه درونی ابروها (بالا رفتن و نزدیک شدن به هم) مشخص می­شود. در نیمه­ی پایینی چهره، ترس به وسیله­ی کشیده شدن لب­ها به سمت عقب و سفت کردن سطوحی از ماهیچه­ها در بینی بیان می­شود. حالت ترس اغلب با حالت تعجب اشتباه گرفته می­شود اما ترس به دلیل اینکه اغلب بیشتر طول می­کشد، می­تواند از تعجب متفاوت باشد. همچنین، یک تشخیص کلیدی بین تعجب و ترس در بالای چهره است و آن اینکه در تعجب از درهم کشیدن ابروها جلوگیری می­شود، حال آن که ترس شامل انقباض حرکت هر دو ابرو به طرف داخل است (اکمن و فرایسن، 1975). بسیاری از وضعیت­ها که برای ترس وجود دارد، برای نامیدن خشم نیز اشتراک دارد. اگر کسی به شما آسیب برساند، حس قدرت تعیین­کننده­ی حالت شما خواهد بود. در این وضعیت خشمگین خواهید شد اگر احساس قدرت کنید و می­ترسید اگر احساس کنید از فرد مقابل ضعیف­تر هستید (کلتنر،گرونفیلد[7] و آندرسون ، 2003).

نفرت: تنفر همان حالت بیزاری است. این هیجان معمولا فعال­کننده پاسخ خلاصی است و وظیفه آن رد کردن است (کوپر[8]، 2006). نفرت به عنوان یک واکنش احشایی است که به حواس مثل بوی نامطبوع یا یک تصویر زشت، حمله می­کند. آشکارترین نشانه برای حالت نفرت در چهره انسان، چین و چروک روی بینی است. در این هیجان لب­ها و گونه­ها به سمت بالا و ابروها به سمت پایین کشیده می­شود. در غالب موارد زبان به نشانه تنفر از دهان خارج می­شود یا دهان حالت کج به خود می­گیرد تا بینی را از استشمام بوهای نامطبوع محافظت نماید (اکمن و فرایسن، 1975).

مطلب مرتبط :    مفهوم ارتباط از دیدگاه روانشناختی

[1].Murtillaro , Mehu & Scherer

[2].Kalat & Shiota

[3].Adam & kleck

[4].Kruk

[5].Reeve

[6] . Grillon & Charney

[7] . Keltner , Gruenfeld

[8] . Cooper