بین گروهها تفاوت معناداری را نشان داد. که با توجه به میزان f که برابر است با 87/10 و درجهی آزادی (2 و 97) درجه معناداری (001/0)، با 99 درصد اطمینان میتوان گفت بین گروهها در متغیر سن تفاوت وجود دارد.
به منظور تعیین مکان معناداری از آزمون تعقیبی بنفرونی استفاده شد، نتایج در جدول 4-3 بیان شده است. جدول حاکی از آن است میزان سن گروههای بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی و افسردگی اساسی نسبت به گروه بهنجار به صورت معناداری بالاتر است، ولی پایینتر بودن میزان سن گروه بیماران افسردگی اساسی نسبت به گروه بیماران اسکیزوفرن معنادار نمیباشد.
جدول 4-3. آزمون تعقیبی جهت سن
سن
اسکیزوفرن
افسردگی اساسی
بهنجار
اسکیزوفرن
*
افسردگی اساسی
*
بهنجار
*
*
همانگونه که دادههای مربوط به توزیع سالهای تحصیلات رسمی در جدول 4-4، نشان میدهند، میانگین متغیر تحصیلات رسمی در افراد بهنجار (55/15) بالاتر از میانگین تحصیلات رسمی بیماران اسکیزوفرن (76/10) و بیماران افسردگی اساسی (43/10) میباشد. بررسی انحراف استانداردهای سه گروه نیز نشان دهندهی انسجام بیشتر در گروه بهنجار نسبت به بیماران اسکیزوفرن و افسردگی اساسی میباشد. بررسی معناداری تفاوتهای میانگینها با استفاده از آزمونf، نشانگر تفاوت معنادار سه گروه بیماران مبتلا به اسکیزوفرن، افسردگی اساسی و افراد بهنجار در متغیر تحصیلات میباشد.
جدول4-4. فراوانی و درصد توزیع تحصیلات رسمی (تعداد کلاسهای (سالهای تحصیلی ) در سه گروه بیماران اسکیزوفرن، افسردگی اساسی و بهنجار
گروه
میانگین
انحرافاستاندارد
حداقل
حداکثر
تعداد
اسکیزوفرن
76/10
35/2
6
16
30
افسردگی اساسی
43/10
59/2
5
14
30
بهنجار
55/15
05/2
12
18
40
جدول 4-5. آزمون تحلیل واریانس یکراهه جهت بررسی تفاوت میانگین آزمودنیها در متغیر تحصیلات
منابع تغییر
مجموع مجذورات
درجه آزادی
میانگین مجذورات
F
درجه معناداری
بین گروهها
727/589
2
863/294
94/54
001/0
درون گروهها
633/520
97
267/5
همانطور که در جدول 4-5 مشاهده میگردد، مقایسه میانگین سالهای تحصیلات رسمی در بین گروهها تفاوت معناداری را نشان داد. که با توجه به میزان f که برابر است با 94/54 و درجهی آزادی (2 و 97) درجه معناداری (001/0)، با 99 درصد اطمینان میتوان گفت بین گروهها در متغیرسالهای تحصیلات رسمی تفاوت وجود دارد.
به منظور تعیین مکان معناداری از آزمون تعقیبی بنفرونی استفاده شد، نتایج در جدول 4-6 بیان شده است. جدول حاکی از آن است میزان تحصیلات گروههای بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی و افسردگی اساسی نسبت به گروه بهنجار به صورت معناداری پایینتر است، ولی پایینتر بودن میزان تحصیلات گروه بیماران افسردگی اساسی نسبت به گروه بیماران اسکیزوفرن معنادار نمیباشد.
جدول 4-6. آزمون تعقیبی جهت تحصیلات
تحصیلات
اسکیزوفرن
افسردگی اساسی
بهنجار
اسکیزوفرن
*
افسردگی اساسی
*
بهنجار
*
*
4-2-2 توصیف متغیرهوش پیشمرضی:
همانگونه که دادههای توصیفی مربوط به هوش پیشمرضی در جدول 4-7، نشان میدهند، میانگین متغیر هوش پیشمرضی در افراد نرمال (60/39) بالاتر از میانگین هوش پیشمرضی بیماران مبتلا به افسردگی اساسی (40/33) و اسکیزوفرن (06/33) میباشد. بررسی انحراف استانداردهای سه گروه نیز نشان دهندهی انسجام بیشتر در گروه بهنجار نسبت به بیماران اسکیزوفرن و افسردگی اساسی میباشد. بررسی معناداری تفاوتهای میانگینها با استفاده از آزمونf ، نشانگر تفاوت معنادار سه گروه بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی، افسردگی اساسی و افراد بهنجار در متغیر هوش پیشمرضی میباشد. که یافتههای آن در جدول 4-8 قابل مشاهده است.
جدول4-7. فراوانی و درصد توزیع نمرات خام هوش پیشمرضی در آزمون مهک در سه گروه بیماران اسکیزوفرن، افسردگی اساسی و بهنجار
گروه
میانگین
انحرافاستاندارد
حداقل
حداکثر
تعداد
اسکیزوفرن
06/33
25/5
22
42
30
افسردگی اساسی
40/33
27/6
18
42
30
بهنجار
60/39
34/4
29
47
40
جدول 4-8. آزمون تحلیل واریانس یکراهه جهت بررسی تفاوت میانگین آزمودنیها در متغیر هوش پیشمرضی
منابع تغییر
مجموع مجذورات
درجه آزادی
میانگین مجذورات
F
درجه معناداری
بین گروهها
493/974
2
247/487
61/17
001/0
درون گروهها
667/2682
97
656/27
همانطور که در جدول 4-8 مشاهده میگردد، مقایسه میانگین هوش پیشمرضی در بین گروهها تفاوت معناداری را نشان داد. که با توجه به میزان f که برابر است با 61/17 و درجهی آزادی (2 و 97) درجه معناداری (001/0)، با 99 درصد اطمینان میتوان گفت بین گروهها در هوش پیشمرضی تفاوت وجود دارد.
به منظور تعیین مکان معناداری از آزمون تعقیبی بنفرونی استفاده شد، نتایج در جدول 4-9 بیان شده است. جدول حاکی از آن است که گروههای بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی و افسردگی اساسی نسبت به گروه بهنجار در سطح معناداری در آزمون هوش پیشمرضی افت را نشان دادهاند، ولی پایینتر بودن نمره گروه بیماران اسکیزوفرن نسبت به گروه بیماران افسردگی اساسی معنادار نمیباشد.
جدول 4-9. آزمون تعقیبی جهت هوش پیشمرضی
هوش پیشمرضی
اسکیزوفرن
افسردگی اساسی
بهنجار
اسکیزوفرن
*
افسردگی اساسی
*
بهنجار
*
*
4-2-3 توصیف متغیر سلامت عمومی:
اطلاعات حاصل از پرسشنامه سلامت عمومی در دو بخش سلامت عمومی کلی و زیرمقیاسهای آن (علائم بدنی، اضطرابی، اختلال در کارکردهای اجتماعی، و افسردگی) توصیف میگردد.
جدول 4-10 یافتههای توصیفی متغیر سلامت عمومی کلی را در بین سه گروه بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی، افسردگی اساسی و افراد بهنجار نشان میدهد. با توجه به جدول مشخص است که میانگین نمرهی گروه بیماران مبتلا به افسردگی اساسی نسبت به گروههای بیماران اسکیزوفرن و افراد بهنجار بالاتر است. که همانگونه گفته شد نمرهی بالا در این مقیاس نشاندهندهی سلامت عمومی پایینتر است. بررسی معناداری تفاوتهای میانگینها با استفاده از آزمونf ، نشانگر تفاوت معنادار سه گروه بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی، افسردگی اساسی و افراد بهنجار در متغیر سلامت عمومی میباشد. که یافتههای آن در جدول 4-11 قابل مشاهده است.
جدول4-10. آمارههای توصیفی متغیر سلامت عمومی
متغیر
گروه
میانگین
انحراف استاندارد
حداقل
حداکثر
تعداد
سلامت عمومی
اسکیزوفرن
13/19
47/3
8
22
30
افسردگی اساسی
7/20
13/2
16
24
30
پرسنل
45/16
18/5
6
22
40
جدول 4-11.آزمون تحلیل واریانس یکراهه جهت بررسی تفاوت میانگین آزمودنیها در متغیر سلامت عمومی
منابع تغییر
مجموع مجذورات
درجه آزادی
میانگین مجذورات
F
درجه معناداری
بین گروهها
243/325
2
622/162
31/10
001/0
درون گروهها
667/1529
97
770/15
همان طور که در جدول مشاهده میگردد، مقایسه میانگین سلامت عمومی در بین گروهها تفاوت معناداری را نشان داد. که با توجه به میزان f که برابر است با 31/10 و درجهی آزادی (2 و 97) درجه معناداری (001/0)، با 99 درصد اطمینان میتوان گفت بین گروهها در سلامت عمومی تفاوت وجود دارد.
به منظور تعیین مکان معناداری از آزمون تعقیبی بنفرونی استفاده شد، نتایج در جدول 4-12 بیان شده است. جدول حاکی از آن است که گروههای بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی و افسردگی اساسی نسبت به گروه بهنجار در سطح معناداری در آزمون سلامت عمومی نمرههای بالاتری را نشان دادهاند، ولی بالابودن نمره گروه بیماران افسردگی اساسی نسبت به گروه بیماران اسکیزوفرن معنادار نمیباشد.
جدول 4-12. آزمون تعقیبی جهت سلامت عمومی
سلامت عمومی
اسکیزوفرن
افسردگی اساسی
بهنجار
اسکیزوفرن
*
افسردگی اساسی
*
بهنجار
*
*
جدول 4-13 یافتههای توصیفی زیرمقیاسهای سلامت عمومی (علائم بدنی، اضطرابی، اختلال در کارکردهای اجتماعی، و افسردگی) را در بین سه گروه بیماران اسکیزوفرنی، افسردگی اساسی و افراد بهنجار نشان میدهد. با توجه به جدول مشخص است که میانگین نمرههای زیرمقیاسهای علائم بدنی و افسردگی در گروه بیماران مبتلا به افسردگی اساسی نسبت به گروههای بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی و افراد بهنجار بالاتر است. اما در زیرمقیاسهای اضطرابی و اختلال در عملکرد اجتماعی، میانگین نمرههای بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی نسبت به گروههای بیماران مبتلا به افسردگی اساسی و افراد بهنجار بالاتر است.
جدول4-13. آمارههای توصیفی متغیرهای علائم بدنی، اضطرابی، اختلال در کارکردهای اجتماعی و افسردگی
متغیر
گروه
میانگین
انحراف استاندارد
حداقل
حداکثر
تعداد
علائم بدنی
اسکیزوفرن
90/4
90/1
2
9
30
افسردگی اساسی
5
13/2
2
9
30
بهنجار
17/4
97/1
1
8
40
اضطرابی
اسکیزوفرن
33/4
69/2
10
30
افسردگی اساسی
20/4
92/0
2
7
30
بهنجار
4
56/2
9
40
اختلال درکارکردهای اجتماعی
اسکیزوفرن
66/6
24/2
3
12
30
افسردگی اساسی
26/5
55/1
3
8
30
بهنجار
80/5
98/1
2
9
40
افسردگی
اسکیزوفرن
20/3
63/2
9
30
افسردگی اساسی
50/6
04/1
3
8
30
بهنجار
50/2
25/2
8
40
4-3 تحلیل یافتههای تأییدی و استنباطی
در این بخش به منظور تحلیل اطلاعات از یک مدل آنالیز واریانس چند متغیره با استفاده از متغیرهای کمکی کوواریانس استفاده شده است. در این طرح تحلیلی، متـــغیرهای عملکرد اجرایی (خطای تداوم، خطای کل، تعداد خطا در فرم ناهمجور، اثر استروپ؛ هزارم ثانیه) به عنوان متغیر وابسته و گروهها (بیماران مبتلا به اسکیزوفرن، بیماران مبتلا به افسردگی اساسی و افراد بهنجار) و جنسیت (زنان و مردان) به عنوان متغیر مستقل وارد محاسبه شدند. همچنین از سن، سالهای تحصیلات رسمی، و آزمون مهک به عنوان متغیر کمکی و کوواریانس بهره گرفته شد. این مدل بهطور یکجا، پاسخ به فرضیههای 1 تا 8 را توضیح میدهد.
ابتدا در جدول 4-14، 4-15 و 4-16 میانگین و انحراف استاندارد نمرات زیر مقیاسهای عملکرد اجرایی گروهها (بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی، افسردگی اساسی و افراد بهنجار)، گروهها به تفکیک جنست (زنان و مردان) و دو گروه زنان و مردان ارائه شده است. همچنین نتایج این تحلیل آماری در جدول 4-17 تحلیل واریانس نشان داده شده است.
4-14. میانگین و انحراف استاندارد گروههای بیمار و افراد بهنجار در زیرمقیاسهای متغیر عملکرد اجرایی
آزمون استروپ
(اثر استروپ؛ هزارم ثانیه)
M (SD)
آزمون استروپ
(تعداد خطا در فرم ناهمجور)
M (SD)
جور کردن کارتهای ویسکانسین (خطای کل)
M (SD)
جور کردن کارتهای ویسکانسین (خطای تداوم)
M (SD)
تعداد
گروه متغییر
(52/25) 22/71
(35/5) 53/6
(69/9) 20/42
(85/11) 80/15
30=n
اسکیزوفرن
(03/27) 95/62
(91/7) 46/6
(4/14) 42
(27/15) 73/18
30=n
افسردگی اساسی
(39/6) 37/33
(82/1) 25/2
(87/17) 97/31
(72/11) 95/12
40=n
بهنجار
=Mمیانگین =SDانحرافاستاندارد
4-15. میانگین و انحراف استاندارد گروهها به تفکیک زنان و مردان در زیرمقیاسهای متغیر عملکرد اجرایی
آزمون استروپ
(اثر استروپ؛ هزارم ثانیه)
M (SD)
آزمون استروپ
(تعداد خطا در فرم ناهمجور)
M (SD)
جور کردن کارتهای ویسکانسین
(خطای کل)
M (SD)
جور کردن کارتهای ویسکانسین
(خطای تداوم)
M

Comments (0):

Write a comment: