دیگر اقسام اختلال متابولیسم گلوکز(پیش دیابت )

افراد پیش دیابتی، حالتی بین حالت طبیعی و دیابت داشته و در خطر ابتلا به دیابت، حمله قلبی و مغزی هستند. به هر حال مطالعات پیشنهاد می‌کنند که از دست دادن وزن و افزایش فعالیت بدنی می‌تواند از دیابت پیشگیری کند یا آن را به تعویق بیندازد. دو شکل از پیش دیابت وجود دارد (اسنک و همکاران، 2006).

 

اختلال گلوکز ناشتا

فردی دچار قند خون ناشتای غیر طبیعی است که قند ناشتای خون او بین 100 تا 125 میلی گرم در دسی لیتر باشد. این میزان از میزان طبیعی بالاتر است ولی هنوز به سطحی که مطرح کننده دیابت باشد نرسیده است (گریجیس بی و همکارن،2002).

 

آزمایش تحمل گلوکز مختل

تست مختل تحمل گلوکز به معنای این است که میزان قند خون در طی انجام تست تحمل خوراکی گلوکز ازمیزان طبیعی بیشتر است اما آنقدر زیاد نیست که تشخیص دیابت داده شود. تحمل گلوکز مختل وقتی تشخیص داده می‌شود که سطح گلوکز140 تا199 میلی گر م در دسی لیتر 2 ساعت بعد از آن است که فرد مایعی حاوی 75 میلی گرم گلوکز را بنوشد.(روبین، 2006)

 

آزمایش همو گلوبین C ,A

آزمایش همو گلوبین ای وان سی، یک آزمایش خون بسیار رایج می‌باشد که برای غربالگری بیماران دیابتی کارآیی داشته و نشان می‌دهد بیماران به چه میزان در کنترل بیماری دیابت موفق بوده اند.

آزمایش هموگلوبین ای وان سی(Hb A1C) نشانگر میزان گلوگز(قند) همراه با هموگلوبین موجود در خون و میانگین قند خون بیمار در 2 تا 3 ماه گذشته است. بنابراین در صورتی که میزان قند خون در 2 یا 3 ماه گذشته بالا باشد نتیجه این آزمایش نشان دهنده کنترل نامناسب قند خون و در نتیجه امکان بروز عوارض بیشتر دیابت می‌باشد. به صورت درصد بیان می‌شود نشان می‌دهد که در طول 2-3ماه گذشته چند درصد از هموگلوبین خون که یکی از پروتئین‌های موجود در گلبولهای قرمز است با قندترکیب شده است هر چه این درصد بالاتر باشد بیانگر این است که مقدار قند خون طی 2-3 ماه پیش بالاتر از حد طبیعی بوده است این آزمایش وسیله بسیار خوبی برای تصمیم گیری در مورد موفقیت روش درمانی فعلی می‌باشد. درواقع وقتی می‌توان درمان یک دیابتی را موفق دانست که درصد هموگلوبین  C,Aاو در حد قابل قبول باشد این حد قابل قبول مقدار همو گلوبین C ,Aزیر 8 و ترجیحا زیر7 درصد است

مطلب مرتبط :    مفهوم ارتباط از دیدگاه روانشناختی

افراد در معرض ابتلا به دیابت

تمامی افراد بالای 40 سال در معرض خطر ابتلا به دیابت نوع2 هستند و باید هر 3 سال یک‌بار تحت آزمایش قند خون قرار بگیرند. افراد دچار اضافه وزنی که حداقل یکی از شریط زیر را داشته باشند نیز در معرض ابتلا به دیابت نوع2 هستند و انجام آزمایشات مکرر قند خون در آ‌ن‌ها باید در سنین زیر 40 سال یا با فواصل کوتاه‌تر (هر 2- 1 سال) انجام شود. این شریط عبارتند از: وجود سابقه ابتلا به دیابت در بستگان درجه اول، سابقه ابتلای فرد به دیابت پنهان (مرحله پیش از دیابت)، سابقه ابتلا به دیابت حاملگی، سابقه تولد نوزاد با وزن بیشتر از 4 کیلوگرم یا تولد نوزاد با ناهنجاری‌های مادرزادی، بالا بودن فشارخون، وجود اختلالات چربی خون، سابقه ابتلا به کیست‌های متعدد تخمدان و یا بیماری‌های قلبی- عروقی (تنگی رگ‌های قلب، انفارکتوس قلبی یا سکته مغزی) (قانعی،1390).